Kennen jullie dat gevoel dat je 's ochtends op het werk aankomt en jezelf afvraagt "wat kom ik hier eigenlijk doen?" Dat er iets ernstig in je omgeving gebeurd waardoor je even reflecteert "Is dit het leven nu?" Dat mensen vragen "En hoe is't ermee?" "Goed druk druk druk". Maar je eigenlijk diep vanbinnen goesting... Lees verder →
De voorbije week ben ik zo goed als bijna elke dag met mijn fiets naar het ziekenhuis gereden. Gewoon om even dag te gaan zeggen. Soms voor voeten te masseren. Soms om er gewoon aanwezig te zijn. Vandaag is dus niet anders. Deze morgen ben ik terug gaan sporten, het heeft deugd gedaan. De cross... Lees verder →
We zijn terug van vakantie, ik ben nog helemaal ge-jetlagged (als dat geen woord is verzin ik het maar). Gisteren zijn we allemaal op een schandalig (belgisch) middaguur opgestaan. Dankzij de 8 uren verschil die we onderweg in de lucht ergens hebben teruggegeven. We zijn na het (middag) ontbijt direct naar mama gereden. Dat was... Lees verder →
Het is zover: ik ben de stomste mama die er is. Althans als ik mijn oudste dochter mag geloven toch. Al een hele week zijn de mini drama uitbarstingen overal aanwezig. Wat mijn vulkaan blijkbaar ook makkelijker in gang zet. Donderdag komt de ontploffing, de gsm mag niet meer mee op de kamer bij het... Lees verder →
Een streepje zon. Ik doe mijn ogen open en ik zie zowaar een streepje zon! Het wordt een super leuke dag. Bye bye regen, hier komt de zonneschijn! Ik kijk op mijn telefoon, 6:33u oké nog 2 minuten en mijn wekker gaat af. Het is zondag mensen...maar we hebben een communicant vandaag. Vrolijk spring ik... Lees verder →
De zon schijnt (in het ideale scenario toch deze maand). Je beslist om met een vriendin, je partner, moeder, alleen, kinderen of eender wie een terrasje te gaan doen. Je zoekt een leuk plekje uit met zicht op de winkelstraat of mensen die passeren. En dan begint de pret. "Oh wat heeft die nu aan?... Lees verder →
Het is vakantie, tijd voor wat quality time samen. Voor de ene is dat elke dag een uitstap, voor de andere is dat gewoon "zijn". Voor de meisjes is dat zo vroeg mogelijk opstaan. (waarom kan dat niet tijdens schooldagen?) Voor de 342e keer Mario cart spelen en mama dik laten verliezen. (Ik deed het... Lees verder →
Ik voel het al twee dagen aankomen en nu is het zo ver...mijn nek zit vast. Het is jaren geleden dat dat nog in deze erge vorm is voorgevallen. Bij de eerste tekens ben ik meteen beginnen stretchen, warmte, rekoefeningen, zelf-massage (in zoverre dat mogelijk is...). Maar het mag niet baten, no mercy! Ik weet... Lees verder →
Kennen jullie dat gevoel? Wanneer je in de ochtend de kinderen hebt afgezet op school en het lijkt alsof er al een halve dagtaak opzit? En dan moet je meestal nog beginnen werken... Vandaag is zo een dag. Een crapy day zoals ik dat dan bestempel. In de avond willen ze niet in bed, in... Lees verder →
Leuke dag vandaag, er staat zoveel file dat ik besluit de vergadering die ik heb in Vilvoorde via de telefoon te doen. Wat me meteen extra thuiswerktijd geeft. Ideaal want ik heb nog wel wat op mijn to do lijstjes staan. Het is ook een dag dat ik de meisjes van school ga halen, ik... Lees verder →
Terugnaarstart 