Ode aan de plusmama

Het is zondag en klokslag 7:20u stapt Louise bij mij in bed. Kennen kinderen het concept uitslapen?! Maar ik klaag niet, niets leuker dan met je dochter(s) in bed wat liggen praten. Ze is net terug van KLJ kamp en daar komen de verhalen: over de omgekeerde dag (puree en worst in de ochtend), dansjes aan het kampvuur, daden van vriendschap,… Ik geniet van elk moment met mijn kleine-grote meid. Straks is het tijd om te gaan, twee weken vakantie bij papa en de rest van het nieuwe gezin.

Gescheiden mama’s of papa’s kennen het gevoel waarschijnlijk, plots hebben je kinderen een plus-mama/papa (of welk woord jullie ook graag horen). Hier hebben mijn meisjes al een tijdje een plusmama, N. Ik herinner me nog de eerste keer dat ze terugkwamen na een heel weekend een nieuw gezin te vormen. Ze zagen er zo vrolijk uit en toen de jongste in bed lag zei ze plots “ik eet mijn snoepveter in knoopjes op, N. doet dat ook zo!” met een kamerbrede glimlach erbij. Slik! “Oh wat leuk pruts, slaapwel!” kon ik nog net antwoorden. Om dan beneden te komen met een knoop in mijn maag. Verdorie ze hebben er een extra ‘mama’ bij gekregen. Reality check! Ik deel mijn prachtige, lieve, ondeugende en soms vreselijk vervelende (dan mag je ze hebben!) dochters met een andere vrouw.

Als ik wil dat mijn meisjes opgroeien als respectvolle en liefdevolle mensen, moet ik mij ook zo gedragen. Dus vloek ik eens luidop tegen mezelf “dat ik ook snoepveters knoop om ze op te eten!!”. En dan herpak ik mij, ze ziet er lief uit. Natuurlijk is dat lastig in het begin maar het was voor N. zeker en vast geen fijn idee, kinderen van je nieuwe man mee opvangen met de hete adem van de-enige-echte-moeder in je nek. Knap hoor, hoe al mijn vriendinnen zich voluit gooien op hun taak als extra “mama”. Hoe ze die invullen, elk op hun eigen manier. Het fijne is dat kinderen er ook de vruchten van plukken, als iedereen ieder in zijn/haar waarde laat. Op elk moment kunnen thuiskomen en zeggen hoe leuk het was, zonder na te denken. De jongste zei het eerste jaar wel vaak “Ik denk dat ik jou verdrietig maak als ik iets leuk zeg over N.” of nog “Ik denk dat je misschien gaat denken dat ik jou niet graag meer zie” Zo kleine mensjes, zoveel gedachten. Het is aan ons om ze een veilig nest te geven, waar ze over ALLES kunnen praten. Zelfs over hoe de extra vrouw in hun leven snoep eet.

“There is no such thing as a perfect parent. So just be a real one.” Sue Atkins

Zelf kan ik er niet over oordelen, over het plusmama zijn. Voorlopig ben ik nog alleen, dus hoef ik niet te “plusmoederen”. Maar als ik verhalen hoor kan ik mij er iets bij voorstellen en wat mij vooral opvalt is hoeveel makkelijker het is als moeders onder elkaar wat verdraagzamer zijn. Tenslotte is ons startpunt hetzelfde, onze kinderen omringen met alle liefde die we hebben. Natuurlijk heb ik soms andere ideeën, over overmatig speelgoed aankoop bijvoorbeeld. Maar die verschillen heb ik ook met mijn vriendinnen, geen reden om daar lastig over te doen. En hey, doen we niet gewoon allemaal ons best? Wie zegt dat ik het wel goed doe, tenslotte proberen we maar wat.

Vandaag gaan we naar hun nieuwe huis. De meisjes worden met open armen ontvangen. Ze vragen of ze mij een rondleiding mogen geven, het antwoord is natuurlijk! Na wat oh’s en ah’s over de nieuwe kamers, natuurlijk ga ik ook even langs de kamer van de pluszus en broer (heeft dat een naam?), ben ik blij. Ik ben oprecht blij dat mijn kinderen in dat geluk kunnen delen. Wat een geschenk dat mijn kinderen op twee plaatsen een warme thuis hebben. Dat ze een plusmama hebben die hen graag ziet. Ze wil er alles voor doen, rijdt naar de muziekles, knuffelt als ze pijntjes hebben, stelt vragen hoe ze met ons hooggevoelige dochter kan omgaan,.. Niets is haar teveel en ik word er steeds ontvangen met open armen.

Tijd om te gaan, geen al te lang afscheid plannen. Ik laat de meisjes met een fijn gevoel achter, geef ze nog een dikke kus en knuffel. En nog een knuffel en nog eentje… En de plusmama-kinderen, die krijgen van mij ook een dikke knuffel. Of nee, ik krijg er één van hen. Ik voel me deel van een grote familie. Onderweg bedenk ik me, ik kon me geen betere extra mama voorstellen voor mijn meisjes.