“Het is een virus, eens het onder je vel zit kan je er moeilijk afstand van nemen”. Dit is het meest gehoorde antwoord op de vraag “Waarom ben je zo begaan met het redden van honden?” (Of dieren in het algemeen). Bijna 4 jaar geleden kwamen we op het lumineuze idee om een hond in... Lees verder →
Soms overvalt het me, een warm gevoel. Een onbeschrijflijk gevoel van rust dat over mij valt. Een gevoel dat het allemaal is hoe het moet zijn. Alsof ik een warme knuffel krijg. Op zo een moment voel ik mij oprecht gelukkig. Natuurlijk zijn er dagen dat het lijkt alsof alles tegenzit. Maar dan lijkt dat... Lees verder →
Kennen jullie dat gevoel? Wanneer je in de ochtend de kinderen hebt afgezet op school en het lijkt alsof er al een halve dagtaak opzit? En dan moet je meestal nog beginnen werken... Vandaag is zo een dag. Een crapy day zoals ik dat dan bestempel. In de avond willen ze niet in bed, in... Lees verder →
Mijn wekker gaat en ik heb nog niet veel zin om op te staan, dus blijf ik nog 5 minuten liggen snoozen. (eigenlijk een dag als alle andere dus haha). Ik maak Louise wakker en dan ga ik langs bij Marie. Ze schuift op, ik ga er even bijliggen en ze fluistert met slaperige oogjes... Lees verder →
Alweer maandag en bijna halfweg februari. Het voelt alsof we nog maar net de kerstboom hebben afgebroken. Bijna Valentijn ook. Onderweg naar huis zegt Louise dat ze echt niets begrijpt van de jongens of mannen. Dat treft, ik ook niet altijd. Ze zegt dat ze het soms echt niet begrijpt. Ik kan haar alleen maar... Lees verder →
Terugnaarstart 