Eigenlijk is dat een fijne vraag, wie ben ik? Meestal gaat dit over heel meetbare dingen. Zoals: ik ben mama van twee geweldige dochters, alleenstaande en elke dag zie ik ze liever. Ik probeer ze op te voeden tot kritische, respectvolle dames met het idee dat alles mogelijk is. Ok ik beken, soms wil ik ze wel eens achter het behang plakken 😉 Maar 95% van de tijd ben ik er zot van, ze doen me groeien en samen op weg zijn is zo plezant. Ze zijn op hun jonge leeftijd al veel meer zelfbewust dan ik ooit was toen. Dat op zich vind ik al een fijne gedachte.
Toen ik 16 was dacht ik dat de wereld aan mijn voeten lag, ooit ooit als ik 30 ben is mijn leven in de plooi. Gefixt: man -huisje -tuintje – kindjes – werk-…check! Maar hey, niemand had me ooit gezegd dat het leven een aaneenschakeling van loslaten, vallen en opstaan is. En dat je zelfs ver na de 30 vaak terug naar start moet…
Dus deel ik graag mijn vallen en opstaan, als er al 1 iemand herkenning in ziet ben ik al geslaagd! Het is een uitlaatklep voor mezelf, maar geen vat vol frustraties. Nee, ik hou van het leven. Meer nog, meer en meer ben ik van de weg beginnen genieten. Niet een doel op zich is belangrijk, het is de weg ernaartoe die geweldig is. Hoop, geluk, teleurstelling, woede, heropleving,…het hoort er allemaal bij. En dus wie ik ben kom je gaandeweg te weten, want eerlijk gezegd weet ik het zelf niet altijd.
Welkom op mijn blog!
*Bron afbeelding : Dingen die je alleen ziet als je er tijd voor neemt – Haemin SUNIM
Terugnaarstart 