Nog geen 18+ "Mama, ik wil op uitwisseling". Het was een doodgewone zaterdag, toen Marie plots deze woorden sprak. Enthousiast als ik ben "Dat mag je zeker, nog even wachten tot je verder studeert". Maar nee, dat was niet wat ze voor ogen had. Ze wil op uitwisseling, liefst in het 5e middelbaar. Lichtelijk nerveus... Lees verder →
Schrijven is therapie, en dus is het raar dat ik het al even niet meer heb gedaan. Het geeft me energie en de kans om mijn gedachten te ordenen. Ik praat veel, maar ik zeg weinig zei me ooit iemand. En misschien is dat wel waar. Misschien vind ik het gemakkelijker om mijn gedachten te... Lees verder →
“Het is een virus, eens het onder je vel zit kan je er moeilijk afstand van nemen”. Dit is het meest gehoorde antwoord op de vraag “Waarom ben je zo begaan met het redden van honden?” (Of dieren in het algemeen). Bijna 4 jaar geleden kwamen we op het lumineuze idee om een hond in... Lees verder →
Zondagochtend, ik word wakker en hoor niets. Alleen maar stilte. Uit gewoonte pak ik mijn gsm en ik zie 7:11u. Wauw, een overwinning! Al heel de week slaap ik slecht, ben ik moe, last van wat ambetantig-heid in mijn lijf. Zo van die dagen waarin alles mis lijkt te gaan en iedereen op mijn zenuwen... Lees verder →
Eindelijk rust. Eindelijk vakantie. De examens zijn gedaan, ik doe een dans van opluchting. Nooit zou ik een moeder worden die meer last heeft van de examens dan haar kinderen. Enter: pubers & examens. Teveel afwezig zijn is niet wenselijk, teveel aanwezig zijn ook niet. Fruitsla maken, verwennen, maar met het juiste fruit. Wat gisteren... Lees verder →
Ik ben er nog. Ik. Ben. Er. Nog. Dus kruip ik terug achter mijn "schrijftafel", wat in werkelijkheid gewoon een laptop aan mijn keukentafel is. Wat fijne muziek, de zon en voetjes op de grond en ik kan er invliegen. Tijd voor wat blogjes. 😉 Het is zaterdagochtend, in tegenstelling tot de week is het... Lees verder →
Maandagochtend. We zijn al goed in de school routine. Louise staat vroeg op en als zij de deur uit is maak ik Marie wakker. Vandaag moet ik voor een project om 9u ergens zijn. No problemo! We zijn georganiseerd. 😉 Louise vertrekt naar de bus, ik zwaai haar uit, maak nog wat klaar in de... Lees verder →
Soms overvalt het me, een warm gevoel. Een onbeschrijflijk gevoel van rust dat over mij valt. Een gevoel dat het allemaal is hoe het moet zijn. Alsof ik een warme knuffel krijg. Op zo een moment voel ik mij oprecht gelukkig. Natuurlijk zijn er dagen dat het lijkt alsof alles tegenzit. Maar dan lijkt dat... Lees verder →
Het is zover, ze staat bovenaan de wachtlijst. Als papa me belt met de mededeling dat er een definitieve kamer vrij is voor mama overvalt het me. Of ik morgen mee wil gaan kijken? Natuurlijk wil ik dat. We spreken af en ik haal papa op nadat de meisjes naar school zijn. We rijden samen... Lees verder →
De laatste dagen ben ik wat emotioneel, al heb ik me lang goed gehouden. Donderdag was het ontmoetingsmoment op de middelbare school. Het is nog wennen...de middelbare school. Als ik met Louise de poort doorwandel is het alsof ik er zelf nog maar net weg ben. Een kleine rekensom leert mij dat ik 20 jaar... Lees verder →
Terugnaarstart 