Dream BIG

Leuke dag vandaag, er staat zoveel file dat ik besluit de vergadering die ik heb in Vilvoorde via de telefoon te doen. Wat me meteen extra thuiswerktijd geeft. Ideaal want ik heb nog wel wat op mijn to do lijstjes staan. Het is ook een dag dat ik de meisjes van school ga halen, ik ga extra snel en zo zitten we om half zes al aan tafel. Gezellig en rustig, elke keer denk ik “dat moeten we meer doen”. Plots zegt Louise dat ze nog huiswerk heeft voor mij. Haha dat is lang geleden, bring it on! Jammer genoeg zijn het geen vraagstukken, experiment of iets wiskundig. Het zijn vragen over mijn droomjob. In September gaat ze naar het middelbaar. Het lijkt nog maar gisteren dat ze in haar wiegje lag te slapen. Met haar donkere haartjes en dikke kaakjes. De oefening staat in een boek “Op stap naar het secundair onderwijs”.

Het is fijn om te zien hoe de kinderen daarin begeleid worden. Vroeger moesten wij het doen met een advies van het toenmalige PMS op ons laatste rapport. Dat kan ze wel en dat kan ze niet, wij raden aan om voor richting X te kiezen. Vaker dan niet was ik het niet eens met die adviezen. Zelfs in het zesde middelbaar werd iedereen uit onze klas afgeraden een hogere studie te kiezen met vrij veel wiskunde. Uiteindelijk heeft ieder zijn ding gedaan, ook aan de unief, met veel wiskunde. Ik lees de opdracht: “Wat was je droomberoep toen je 12 jaar was?” En dan daaronder lijntjes om in te vullen. Met achtereenvolgend “Droomberoep” “Huidig beroep” “Waarom heb je je droom wel/niet gerealiseerd?”. Ik lees en herlees. Mijn droom niet gerealiseerd? Ik heb nog jaren om mijn dromen te realiseren. Waarom zouden al mijn dromen nu al voorbij zijn? Hier ben ik gevoelig aan. Het wordt nog erger wanneer ik de begeleidende tekst lees. Ik citeer.

 

Vaak is het zo dat droomberoepen wel leuk zijn, maar niet altijd even realistisch. Dit wil zeggen dat het niet altijd even gemakkelijk is om dit beroep uit te oefenen. Misschien omdat je er veel en lang voor moet studeren, misschien omdat er niet zo veel mensen dit beroep kunnen uitoefenen en het moeilijk is om er werk mee te vinden. Het kan ook zijn dat je voor dit beroep bepaalde talenten moet hebben…

 

Wat? WAT? Droomberoepen zijn niet realistisch? Je moet lang en veel studeren? En oh ja, wat als je er geen werk mee kan vinden? Of nog beter als je talenten nodig hebt. Het is lang geleden dat ik me nog heb opgejaagd. (Oké de ochtenden en “ruim jullie rommel op!” niet inbegrepen). Maar hier gaan we toch de conservatieve weg op van de angst en bangmakerij. Let op wat je kiest. Stel dat er geen werk is. Stel dat je moet studeren. Stel dat je geen talent hebt. Stel… Wel, stel dat je wel een droomjob kan doen. Stel dat je droomjob zich ontvouwt terwijl je gaat. Stel dat je op je 20, 30, 40 of eender welke leeftijd bedenkt dat je iets anders wil. Het is zelfs zo dat heel veel droomjobs van morgen vandaag nog niet bestaan. Dus stel, stel dat je gewoon leeft en geniet. Kiest met je hart, de rest volgt wel vanzelf.  Ik hou niet van die belemmerende gedachten. Die de nadruk leggen op waarom iets niet kan. Geef mij maar de mogelijkheden en kansen waarom iets wel kan. Alles begint bij dromen, het geloof en de wil om iets te worden. Dat kan vandaag zeemeermin zijn, morgen duiker en overmorgen dierenarts. Maar alles kan, zo lang je er maar in gelooft.

 

“The greatest fear in the world is the opinion of others. And the moment you are unafraid of the crowd, you are no longer a sheep, you become a lion. A great roar arises in your heart, the roar of freedom.”

-Osho-

 

Het zijn 11/12 jarigen die nadenken over de toekomst. Dat is goed, het is daarnaast zelfs een fijn boekje om in te werken. Met info, mind maps, talenten,.. Alleen ook met een ongelukkige tekst rond een droomjob. Ik hou hier dus even een betoog voor de meisjes over dromen en kiezen. Dat ze kunnen worden wat ze willen. Dat alles mogelijk is en ze vanzelf wel op hun droomjob en talenten zullen botsen. Droom groot. Ga niet in hokjes zitten. En vooral, onderschat je eigen kunnen en talenten niet. Ik zeg dat ze het nog eens moeten herhalen. “We kunnen alles worden wat we maar willen.” zeggen ze in koor. Of ze het geloven dat weet ik nog niet, want terwijl ze het herhalen kijken ze mij aan met een blik die vraagt “Mogen we dan nu van tafel?” Maar ik blijf het herhalen. Tot ze het nooit meer vergeten. Alles is mogelijk. Geloof in jezelf. Ga voor je droomjob, wat dat ook mag zijn. En vooral, droom groot, leef en geniet! Laat niemand je vertellen wat je wel en niet kan. Dit is jouw leven, niet dat van iemand anders. No limits. En veel liefde ❤