Een man met en zonder baby

Alweer maandag en bijna halfweg februari. Het voelt alsof we nog maar net de kerstboom hebben afgebroken. Bijna Valentijn ook. Onderweg naar huis zegt Louise dat ze echt niets begrijpt van de jongens of mannen. Dat treft, ik ook niet altijd. Ze zegt dat ze het soms echt niet begrijpt. Ik kan haar alleen maar gelijk geven. Naast vrouwen, zijn ook mannen een speciaal soort soms. Na het uitladen van de boekentassen gaan we eten. Er was vandaag geen pianoles. Marie had buikpijn, dus ook de Saxofoon les is geskipt. Zo zitten we op deze maandagavond samen aan tafel te eten. Het ideale moment blijkbaar om te chit chatten over mannen. We nemen de tijd om uitgebreid te praten en te luisteren. Marie begint met de boodschap dat ze geen plus papa wil. “Maar kijk als het echt moet, dan wel eentje zonder kinderen.” Louise antwoord daarop dat ze het er niet mee eens is. Ze wil er eentje met een baby, liefst dan nog een babyjongetje.

Bij het horen van baby trekt Marie een speciaal gezicht waarop ik meen af te lezen dat ze zich afvraagt of haar zus nu helemaal gek is geworden. Ze wil zeker en vast geen baby in huis. “Hij moet ook lief zijn.” Oké daar kan ik me in vinden. “En hij mag ook niet stinken.” Euh lijkt me logisch, maar ik neem het mee zeg ik. Zo gaat het nog een tijdje verder, mocht ik nog geen onrealistische nieuwe man checklist hebben aangemaakt, dan is het nu het moment. Er vliegt werkelijk van alles voorbij. Hij mag ook niet bij ons komen wonen en ze willen onder geen beding verhuizen. En wat als die hier dan woont? Dan kunnen ze niet meer bij mij in bed komen kruipen. Tuurlijk wel zeg ik, we sturen hem dan eens een avondje weg haha. Zoveel gedachten in zo kleine lijfjes. Voor Marie is het overduidelijk. Ik moet maar alleen blijven want ik heb haar en Louise al. Dus waarom een man toelaten in ons leven?

“All you need is love. But a little chocolate now and then doesn’t hurt.”

-Charles M. Schulz-

Zo dromen en fantaseren ze over het leven, soms willen ze terug klein zijn. Soms willen ze terug naar een situatie of moment in het verleden. En tegelijk willen ze vooruit kijken. Naar de toekomst, naar hoe ze hun eigen huis willen inrichten. Of hoeveel kinderen ze ooit willen. En oh ja,  heel belangrijk blijkbaar, er wordt vol spanning uitgekeken en gewacht op de komst van borsten. Ook dat willen ze op bestelling. Dan roept er eentje naar de lucht “Heb je mij gehoord? Ik wil GROTE borsten, geen kleine bollekes.” Ik lig soms echt in een deuk van het lachen. De spontaniteit, de dromen, het vooruitkijken. Het is een geweldig eenvoudig maar super gezellig moment samen aan tafel, we genieten van elke minuut samen. Kon de tijd af en toe maar even stilstaan.

Ik weet nu wel wat me te doen staat, als ik de wet van de aantrekkingskracht in werking wil zetten dan is het de hoogste tijd dat ik begin te noteren wat voor  man ik zoek. Een lange lijst gaat dat niet worden, ik ben een gevoelsmens. Het staat ook bijlange niet meer hoog op mijn lijst. Het komt wel, daar heb ik alle vertrouwen in. Als de tijd en de mens er klaar voor is. Juiste persoon op het juiste moment. Zelfs mijn soms kritische prinsesjes draaien dan wel snel bij. Alleen lijstjes aanleggen ga ik niet doen, al is er over nadenken misschien wel geen slecht idee. Of toch maar een beschrijving maken? Bij een vriendin zijn het pagina’s lang. Tientallen, honderden puntjes. Ik kwam niet meer bij toen ze dat vertelde. Misschien moet ik mijn meisjes een lijstje laten maken. Kwestie van onmogelijk te verenigen wensen op 1 blad te zetten. Consider it done!