Vrijdag, bijna weekend. Ik heb er nood aan, het is een beetje onrustig in mezelf. Gisteren kreeg ik een filmpje doorgestuurd over de law of attraction. Dus ik dacht deze morgen het even snel te bekijken. Blijkt dat het 49 minuten lang is. Haha, ik had het kunnen weten. Even denk ik dat ik het ondertussen wel al weet, de principes van de law of attraction, maar ik beslis er toch naar te luisteren. Ik stap in de auto op weg naar een meeting in Nederland. Goed voor toch wel 1u45min me-time. Perfect om het filmpje op te zetten. Het is een filmpje van een zekere Wayne Dyer: the 10 principles of the law of attraction. Ik begin te luisteren, kijken en rijden is namelijk geen aanrader. Wat een aangename stem. Niet belerend, gewoon meedelen. Zijn principes zijn 1 voor 1 de moeite, er schuilt in alle waarheid. En daarbij is hij nog grappig ook.
Op een gegeven moment haalt hij een quote aan “Don’t die with your music still in you”. Het is alsof hij recht in mijn hart prikt. Deze komt aan, eenvoudig maar zo waar. Iedereen heeft dromen: van een boek schrijven, een bloemenwinkel openen, vrijwilligerswerk doen tot op zijn handen kunnen staan zonder muur. Wat voor droom het is maakt niet uit. Wat je aan de wereld wil meegeven is niet belangrijk. Zo lang het maar uit je hart komt. En je er aan begint. Deel je kennis, vreugde en liefde met de wereld. Je hoeft er niets speciaals voor te doen, gewoon starten, nu. Ik luister verder wanneer hij plots zegt dat mensen vaak schrik hebben dat ze op het einde van hun leven denken “Wat als mijn leven nu verkeerd was?” Wat als? Wat als we ooit doodgaan met onze passie en ideeën in ons?
“The comfort zone is a psychological state in which one feels familiar, safe, at ease and secure.
If you always do what is easy and choose the path of least resistance, you never step outside your comfort zone. Great things don’t come from comfort zones.”
―
Het raakt me, meer dan ik had verwacht. Maar hey, iedereen kan al eens een wake-up call gebruiken. Het is tijd, tijd om weer eens te vallen. Te springen en het net te zien verschijnen onderweg. Het is tijd om dichter bij mijn hart te gaan staan. Een pad te bewandelen en dan zien waar ik uitkom. De opdracht waar ik nu op zit is leuk, maar het vervult me niet met energie en plezier dan andere dingen. Ik beslis voor mezelf tot wanneer ik ze wil verlengen als de vraag komt. En daar trek ik de streep. Het voelt licht en luchtig aan. En juist. Een mens gaat zo snel mee op in de dagelijkse dingen, dat dromen en dingen die je wil doen soms op de achtergrond verdwijnen. Deze keer niet, het is tijd voor de “5 second rule”. Denken en doen, in 1 adem. Het maakt me rustig en kalm. Wanneer je vanuit je hart en ziel leeft, is het onmogelijk te denken dat je leven verkeerd was. Het valt me ook op, dat wanneer je tijd geeft aan dingen die jou en anderen vreugde schenken je gewoon veel gelukkiger wordt. Alleen dat al, vreugde kunnen delen, dat geeft een enorme energie die met niets te vergelijken is.
Na de meeting rij ik terug richting België, vanavond ga ik zingen. Een optreden op het podium van PopLove. Sinds een tijdje ga ik naar een vocal coach. Ontspannend is dat. Straks sta ik op een podium, met een andere bende hobby zangers. Enkele van mijn lieve hartsvriendinnen komen supporteren. Of liever kwamen, er zijn er 2 ziek gevallen. Nog voor ik 1 noot heb gezongen, stel je voor! 😀 Als we naar daar rijden ben ik totaal niet zenuwachtig. Want ik ga zingen vanuit mijn hart. En al ben ik geen Susan Boyle, genieten doen we allemaal. De avond verloopt super gezellig, de setting, de sfeer, het eten en het gezelschap. De vriendin maakt een filmpje van mij. En ook van een meisje die daar zonder vriendinnen is. Zo simpel, maar zo sweet. Mijn zieken supporteren van thuis uit. Ik voel me bevoorrecht en gelukkig. Ze vinden het goed, maar ja zo gaat dat. Liefde maakt doof in dit geval haha. Eens thuis kruip ik in mijn zetel en kijk naar de filmpjes. De eerste keer klinkt super raar en het enige waar ik aan denk is: “Het is te vlak, daar heb ik niet genoeg ademsteun gebruikt, rug aanzetten,..” Tot ik na de derde keer zie dat het gewoon ook super gezellig was. Het publiek klapte mee, de sfeer zat er in en ik had er zichtbaar plezier van. Ik ben zonet uit mijn comfortzone gestapt. En het voelde veel comfortabeler aan dan verwacht. Tijd om nog wat lijntjes uit te vegen. ❤
Terugnaarstart 
Plaats een reactie