Alles is goed

Vandaag heb ik een etentje gepland. Met mijn ex-collega’s, eigenlijk mijn vorig team. Just the 5 of us. Ik kijk er naar uit. Het is al veel te lang geleden en we hebben eigenlijk aan het begin van het jaar niet op een deftige manier onze samenwerking gevierd. Eigenlijk was ik er toen niet aan toe. Een afscheidsdrink organiseren voor een afscheid waar je zelf niet om hebt gevraagd. Daar had zelfs mijn zen-mind geen zin in. En waar je je niet goed bij voelt, mag je parkeren. Maar het wringt toch, want we hebben veel leuke dingen meegemaakt en samen veel gerealiseerd. Van elkaar geleerd, we zijn als mensen samen gegroeid. Een heel fijn gevoel heb ik er aan overgehouden. Dus dit is voor mij de ideale manier om bij te praten en een apero te trakteren.

In de voormiddag rij ik naar Nederland, daar heb ik een vergadering. Maar van zodra die rond is, vertrek ik terug richting België. Zo ben ik zeker op tijd. De algemene regel bij ons was, als je wil dat ze (ik dus) op tijd komt, zeg een kwartier eerder dan de afgesproken tijd. Zo gingen we eens op team trip, we wouden vetrekken om 7u. Bleek dat ik 6.45u had gekregen als vertrekuur. Haha, ja, op tijd komen is nooit mijn beste eigenschap geweest. Alleen deze keer ben ik op tijd vertrokken. Als ik de markt oprij waar we hebben afgesproken, zie ik overal kerstlichtjes hangen. Het voelt magisch! En ondanks het gegeven dat we begin november zijn, geniet ik van die gezellige sfeer. Als ik op zoek ga naar de rest ontdek ik dat er nog maar 1 is aangekomen. De rest is er nog niet. Eureka! Ik ben op tijd.

“Not getting what you want, is sometimes a wonderful stroke of luck.”

– Dalai Lama

In het restaurant ontvangen ze ons heel vriendelijk. Ik was er al eens geweest maar het was me toen niet opgevallen dat ze zo vriendelijk waren. We beginnen te praten, over van alles en nog wat. Wat ik doe, hoe het met lopende projecten zit van sommigen. Fijne hobbies, zotte filmpjes op facebook, kinderen die verder studeren. Deze fijne conversaties heb ik wel gemist. Het was een fijn team, fijne mensen. We eten super lekker, genieten van de fijne avond. Op geen enkel moment echter heb ik het gevoel dat er mij iets is ontnomen. Integendeel, er valt een rust over mij dat alles goed is. Iedereen is op het juiste moment op de juiste plaats. Ze kunnen het goed vinden met de ‘nieuwe’ baas, het team is wat uitgebreid. En één ervan heeft mijn plaats overgenomen, zo als het moest zijn. Dit is een fijne gedachte, het is goed, voor iedereen. Het was gewoon tijd voor een nieuwe weg. Ik ben stiekem trots op iedereen en op mezelf, want het blijft voor mij wel een beetje mijn team.

Een jaar geleden viel het dak op mijn hoofd en zag ik geen mogelijkheden naar de toekomst. Wel ben ik blijven vasthouden aan het geloof en vertrouwen dat het een kado was. Sterker nog, ik ben er van overtuigd dat ik nu gelukkiger ben, dan wanneer ik daar had gekregen wat ik wou. Mijn pad loopt hoe het moet lopen. Nu zie ik dat het goed is. Ik ontmoet mensen die ik anders niet had ontmoet. Kom op plaatsten die ik anders nooit had bezocht. Ben door een hele curve van innerlijke groei gegaan. Doe dingen die ik niet had verwacht van mezelf. In het meest dan nog een blogje schrijven (want ik lees er zelf geen, hoe verwarrend is dat). En het geeft me voldoening. I’m at peace with all that is. Zij zijn gelukkig, ik ben gelukkig. De krachten die dit in gang hebben gezet hebben een plan, groter dan een plan dat je zelf kan bedenken. Dus laat ik me helemaal meevoeren op de golven van het leven. Ik geniet ervan, ben benieuwd naar elk avontuur dat me te wachten staat. Vol vetrouwen, want hoe vreselijk oneerlijk sommige dingen ook lijken. Ze kunnen wel eens exact dat zijn wat je nodig hebt.  ❤