Het is iets dat ik al jaren wil doen, in feite staat het op mijn bucket list: bijzitter zijn bij de verkiezingen. En oh mijn gebeden werden verhoord…ik mag gaan 😉 Eigenlijk vind ik het niet zo heel erg, het kwam alleen niet bijzonder goed uit. Mijn kindjes zijn bij mij die zondag, ze zijn nog te klein om een hele dag alleen te blijven. Maar aan de andere kant, komt dat ooit goed uit bij iemand? Dus SOS beste vriendin, ze mogen zaterdagavond daar gaan slapen. Gezellige boel maken ze ervan! Dus ik kom op zondag om 6.30u uit mijn bed. Als ik vertrek naar het kieskantoor waar ik mag gaan zitten, is er bijzonder weinig volk op de baan. Ik voel me alsof ik midden in de nacht op weg ben naar 1 of andere missie. Als een coole geheime agent. Valt tegen, ik kom gewoon aan een polyzaal met stoelen en een hoop mensen die er niet willen zijn.
Wanneer onze voorzitster van dienst vraagt of ik vrijwillig wil blijven of mee in de pot wil komen denk ik niet echt lang na. Mijn kinderen zijn weg, ik ben op zondag om 7u door het donker naar hier gereden, nu gaan ze mij moeten verslijten ook voor de rest van de dag! Daarbij, de mensen die al vrijwillig blijven zien er gezellig uit. Wat ga ik anders doen, wat liggen snoozen in mijn zetel? Er druppelen één voor één nog uitverkorenen binnen, de ene al wat opgewekter dan de andere. Sommigen zien het helemaal zitten, anderen kijken alsof we gevraagd hebben in hun ondergoed te gaan staan. Wanneer ons team voltallig is komt er nog een dame binnen, iets te laat. Als we haar voorstellen om de plaats in te nemen van iemand die net tot 2u gewerkt had, doet ze dat met veel plezier. De jongen is super blij, een liter koffie gespaard. Hoe mooi, een eenvoudig lief gebaar.
We krijgen koffiekoeken en in de middag broodjes. Nu ben ik al vrij goed in dankbaar zijn (althans dat probeer ik toch), maar als er iemand op het einde van de dag vraagt wat er anders kan aarzel ik geen moment. De catering…uitgedroogde koffiekoeken en super taaie broodjes. En dat terwijl er een top bakker achter de hoek is, strange. Maar wat veel leuker is zijn al die mensen die je ontmoet. De bijzitter naast mij is van dezelfde slag en heeft er veel zin in. We begroeten iedereen dus met de glimlach en met een “welkom bij het plezantste stembureau van het waasland!”. Waarop de meesten wel ontdooien.
Er komen allerlei mensen langs, ouderen die helemaal opgekleed zijn. Jongeren die hun bed nog niet hebben gezien. Mensen die de taal niet helemaal spreken en zelfs mensen die enorm veel moeite hebben moeten doen er te zijn. Ik zie een dame van 90, wat een kranige dame! Helemaal in een prachtige rode deux piece, bijpassende handtas en een wandelstok. Als ze haar ID terug komt ophalen feliciteren we haar met haar leeftijd en hoe ze er bij loopt. Ze lacht en zegt enthousiast “En ik rij nog met de auto!”. Haha wij liggen plat, zo wil ik wel 90 jaar worden. Er komt op het einde van de dag een dame binnen en ze vraagt of haar zoon er al is geweest. Waarop wij natuurlijk niet weten over wie het gaat, er is 970 man gepasseerd die dag. “Hij is diegene die niet wil stemmen”, oh ja we weten het weer. Er stond een jongeman voor ons die zijn opkomstplicht kwam vervullen. Wij vonden het grappig, maar met de moeder had ik wel te doen. Ze zei dat ze er veel mee afzag en niet wist hoe ze dat moest rechtzetten. Ocharme, haar moederhart.
De dag vliegt voorbij, mijn achterste is voos van 8uur lang op dezelfde stoel te zitten en ik ken zo ondertussen een heleboel straten wel al vanbuiten. Maar wat mij vooral heeft ontroerd is dat er bijzonder veel vriendelijke mensen zijn. Meestal dan nog niet diegene die er het vriendelijkst uitzien. Kleinkinderen die hun grootouders willen helpen bij het stemmen omdat ze niet goed lezen, kinderen die hun allochtone ouders helpen omdat ze niet altijd de taal helemaal machtig zijn. Op het einde van de dag is het vat af, maar het was eigenlijk een heel gezellige dag. Wat leuk is, nu heb ik al die gezichten gezien die achter de gevels schuil gaan van enkele straten hier. En ik vond het wel fijn. Wanneer ik de dag nadien nietsvermoedend mijn brievenbus leegmaak zit er een kaartje in van de voorzitster. “You are magic” staat er op, met een eenhoorn erbij. En een korte bedanking voor het bij-zitten. Hoe fijn! Het was graag gedaan, voor deze keer 😉
Terugnaarstart 
Plaats een reactie