Mijn boek is uit, ‘The Magic’ ligt terug in de bibliotheek. Ik heb er veel aan gehad. Het zal nu een oefening zijn om bepaalde dingen blijvend te onderhouden. Want eens een mens in de dagelijkse molen draait, zijn er toch wat dingen die er bij inschieten. Al blijf ik vasthouden aan meditatie. Ik voel het ook als ik een paar dagen niet echt bewust tijd voor mezelf heb gemaakt. Dat hoeven maar 10 minuten te zijn, maar die korte meditatie of korte wandelingen in de natuur doen wonderen. Deze week had ik de kriebels in mijn lijf, wist met mezelf geen blijf. Op een gegeven moment bedacht ik dat het genoeg was. Ik heb mijn schoenen aangedaan en ben een half uur gaan wandelen in het bos. Langer had ik niet, maar het was perfect. In de natuur, tussen de bladeren, stilte en rust. Meer had ik niet nodig om weer even tot bij mezelf te komen.
‘Wees vriendelijk, want iedereen die je ontmoet is in een groot gevecht verwikkeld.’
-Philo Van Alexandrië (Filosoof)
Een hele fijne oefening is het strooien van magisch poeder. Ik noem het “sterrenstof”. Het gaat zo, je gaat naar de winkel, school, je werk,…en daar lopen ze. Mensen die slecht hebben geslapen, mensen die een slechte dag hebben, vies gezind zijn, bedroefd zijn, lastig lopen,… Je ziet mensen sukkelen met zichzelf en met de wereld. Soms uit zich dat in ambetant gedrag, waardoor nog minder mensen hen willen benaderen. Wat ik dan tracht te doen is dankbaar zijn. Dankbaarheid is een krachtige energie en als je het echt meent geloof ik echt dat dit tot bij de persoon komt aan wie je je dankbaarheid richt. Zo probeer ik soms op een dag 10 mensen op te sommen waarvoor ik dankbaar ben. Dankbaar aan de mensen die de straat hebben aangelegd waar ik over rij, dankbaar aan de bakker die in de nacht is opgestaan om mijn pistolets te bakken, dankbaar voor de postbode die mijn post brengt,… Als ik iemand zie die boos kijkt of het duidelijk moeilijk heeft strooi ik in gedachten sterrenstof over hen uit. En dan zeg ik in mezelf dankje om deze persoon wat vreugde te geven of iets andere dat van toepassing is. Het klinkt allemaal wat zweverig, maar ik daag jullie uit om het eens te proberen. Dankbaarheid is iets geweldigs besmettelijk, je geeft het heel gemakkelijk door.
Zo zag ik iemand die ik al even ken, alhoewel is kennen relatief. Het is meer een hele fijne kennis dan een echte vriendin. Niet omdat wij beiden geen fijne mensen zijn, maar omdat sommigen nu eenmaal dichter bij ons komen dan anderen. Ze is ziek, het grote K-woord heeft ze en niet de eerste keer. Mijn dochter is ook heel erg gehecht aan haar, zij zijn wel vriendinnen (als ik het aan mijn dochter vraag toch 😉 ). We hebben dan ook al vaak kaarsjes gebrand, en in gedachten laat ik haar dan kracht sturen. Als sterrenstof dat door de wind meegevoerd wordt naar de juiste plaats. Als ze vertelt hoe het gaat met haar, ben ik onder de indruk. De manier waarop ze vertelt en alle wijsheid die ze in zich heeft is fantastisch. Ik ben vol bewondering over haar staat van zen en manier van naar het leven kijken. Op een gegeven moment zegt ze “Ik heb alles om gelukkig te zijn: familie, een lief, vrienden, een huis. Ik ga dat ene ding mijn leven niet laten bepalen.” Ik slik mijn ontroering weg, want je wil geen tranen laten rollen vlak naast iemand die midden in een zwaar genezingsproces zit. Maar mijn god, wat een sterke vrouw. Hoe langer ik naar haar luister, hoe meer ik denk dat ze een lichtwezen is. Iemand die andere mensen inspireert, die onze kijk op het leven positief kan beïnvloeden. Ze is dankbaar voor haar leven en dat geeft haar ongeziene kracht. Als ze maar een fractie van haar levenswijsheid en manier van kijken zou kunnen overbrengen op anderen, zou de wereld er al heel anders uitzien.
‘We liggen allemaal in de goot,
maar sommigen onder ons kijken naar de sterren.’
-Oscar Wilde
Het zou een verplicht vak moeten zijn op school, dankbaarheid. En men zou veel weerbaarder zijn voor tegenslag. Zoals ze zelfs zegt, mensen zoeken vaak naar het waarom van tegenslag. “Als er een God zou bestaan dan zou al die miserie er niet zijn” zegt men wel eens. Maar zo is het leven niet, zo zit de wereld niet in elkaar. En ze heeft gelijk. Maar het getuigt van een enorme weerbaarheid, spiritueel inzicht en geloof in het levenspad of het universum om je daar aan te kunnen overgeven. Genieten van het maandagmorgen moment, van te kunnen zeggen “verdorie, ik moet gaan werken” want dat wil zeggen dat je werk hebt. Je kadastraal inkomen betalen, want het wil zeggen dat je een huis hebt om in te wonen. Zo zijn er duizenden dingen. Zij heeft in ieder geval mijn dag gekleurd. Ik word gelukkig van zo een fijne wijze mensen. Die het eigenlijk zelf niet beseffen hoe bewonderenswaardig ze zijn.
Ik neem een papiertje om iets op te schrijven, ‘The magic’ komt op mijn kerstlijstje te staan en ik vraag me af of er een kinderversie voor bestaat. Zo simpel, maar zo effectief. Kijken naar wat je hebt en niet naar wat je niet hebt. Als het niet bestaat dan ga ik er eentje schrijven, ooit. En…dankje om mijn blogje te lezen ❤
Terugnaarstart 
Plaats een reactie