Het is nog donker als ik mijn ogen open doe, mijn wekker is nog niet afgegaan. Ik laat het weinige licht dat ik zie doordringen en zeg tegen mezelf “Dit is niet uitslapen hé”. Efkes checken, 6.43u. Op een zaterdagochtend valt dat nog mee, maar ik ben moe. Echt moe, de laatste dagen zit ik soms om 19u in de avond mezelf wakker te praten. En tegen amper 20u lijkt het alsof ik midden in de nacht nog aan de gang ben. Er sloop ook wat onrust in mijn lijf, hoe en waarom weet ik niet. Maar kijk, hier lig ik dan. Wakker, alive and kicking. Ideaal moment om nog eens een oefening van dankbaarheid in te lassen. Want dingen om dankbaar te zijn, zijn er in grote hoeveelheden.
Gisteren bijvoorbeeld was een super gezellige dag. Ik had veel te doen, maar het leek alsof alles in een bepalde flow gebeurde. Een training verliep goed, daarna zijn we onverwacht een terrasje gaan doen. In de avond had ik afgesproken met enkele ex-collega’s, super gezellige avond! Ik heb zo niet de nood om met heel de wereld af te spreken of met iedereen waar je ooit mee hebt samengewerkt. Het is veel leuker om je te laten verrassen door de mensen die om een bepaalde reden wel in je leven blijven. Wel zij zijn er zo, we zijn met 4. Kwa gendergelijkheid dan ook nog eens perfect verdeeld 😀 per toeval wel. Als we gaan eten is het altijd super gezellig, we zijn daarna nog gaan bowlen. Niet in een hip complex, maar een beetje een retro plaats. Waar de rekening nog op een rolletje uit een oud rekenmachine komt gerold. Ik ben ook dik verloren en stijf. Maar wat mij betreft was dit een top-avond.
Onderweg naar huis werd het zelfs nog beter, toen ik plots een sms kreeg van een vriendin. Eigenlijk ook ooit een collega. Ze zat al een hele tijd tegen haar grenzen aan en ik wou haar helpen maar had geen idee hoe. Hoe laat je iemand zien dat ze het waard zijn om voor zichzelf te kiezen? Hoe geef je iemand de kracht om zich over te geven aan het universum en aan het leven. Aan het geloof dat je vanzelf naar de juiste plaats wordt geleid als je er voor open staat. Ik had het er moeilijk mee, wou zo graag in haar plaats doen wat ik dacht dat er nodig was. Alleen zo werkt het leven niet, mensen moeten zelf ontdekken wat er werkt. Verandering komt vanbinnen. Het enige wat we kunnen doen is luisteren, er zijn en hints geven. En net als ik dacht dat ik niet meer kon doen, kwam daar het bericht dat ze een grote stap heeft gezet naar meer werkplezier. Het was de perfecte afsluiter van mijn dag, ik werd er oprecht gelukkig en blij van.
“You do not just wake up and become the butterfly. Growth is a process.”
rupi kaur
Als ik op mijn klok kijk zie ik dat ik hier al even dankbaar lig te wezen. Tijd om uit mijn bed te springen, om 8u moet ik op school zijn. Gaan we groentenkorven vullen om te verkopen. Onderweg naar daar zie ik de zon opkomen boven de velden. Er hangt nog wat mist boven het gras. Wat een geweldig uitzicht! Een foto nemen lukt niet, de juiste hoek niet, geen plaats om even te stoppen. En eigenlijk is dat niet zo erg, want de mooiste foto’s bewaar je in je hart. Het is een prachtige ochtend, fijne bezigheid ook, 450 dozen vullen. Ik sta aan de uien en het repetitief werkje is bijna kalmerend. Met de zon in onze rug kan dit alleen maar een geweldige dag worden. Vrolijk ga ik naar huis met mijn doos vol gezond spul, vitamientjes. Ik voel me op slag al veel gezonder en fitter. Of ook: ik denk, crap, wat ga ik daar nu weer allemaal mee maken 😉
Mijn keuken staat vol boeken van Pascal, Jeroen, Sandra,.. Elke keer in een idee om lekker en gezond te koken. (Nu ja in het geval van Jeroen vooral om lekker te koken 🙂 ). En vaak trap ik terug in de val van te weinig tijd, te veel koekjes of snoep tussendoor. Dan kijk ik in de spiegel en denk ik dat het ‘weer’ eens tijd is om de riem wat aan te spannen. The story of my life, op dieet zijn. Plots krijg ik het idee dat ik wil gaan zitten. Ik zet me op een bankje en kijk naar de mensen die voorbij gaan. Geen enkele is perfect zoals het in de boekjes zou staan. De ene is al wat dikker dan de andere, sommigen grijs, sommigen goed gekapt. Mensen die een halve dag voor de spiegel hebben gestaan en mensen die blijkbaar al jaren geen spiegel meer hebben. Wat me opvalt is dat elke schoonheid iets speciaals is. Sommigen stralen en anderen niet. Het staat compleet los van hoe hun lichaam is gebouwd. En het is dat stralen wat mooi is, een stralende ziel, een gelukkig mens ziet er mooi uit. Puur. Gelukkig. Gezond leven is nodig, het maakt ook gelukkiger. Dat merk ik zelf, als ik teveel suiker en “brol” eet voel ik me ook minder in evenwicht. Maar al lachend door de dag gaan doet ook al veel, ziet een mens er plots al veel beter uit. Ik bedenk in mezelf dat je nooit weet wie het universum plots op je weg zet. Stel je voor dat ik ook hier Mister x tegenkom…dan kan ik maar beter lachen en stralen. Snel, trakteer jezelf op een ijsje, daar word ik vrolijk van. Les excuses sont fait pour s’en servir 😉
“Wie straalt loopt nooit in het donker.”
#samenveerkrachtig
Terugnaarstart 
Plaats een reactie