Het is vandaag zondag, exact 3 dagen geleden heb ik mijn blog gemaakt. De verhalen heb ik maanden tegen mezelf verteld en nu dacht ik, ik begin er gewoon aan. Mijn opzet was/is om mijn berichten te dateren op moment van gebeurtenis. Dus schreef ik al wat in me opkwam in een boekje neer. Zo kan ik stelselmatig mijn blog vullen met de content in de juiste volgorde. Maar soms vertrek je met een gedachte en ga je dan toch nog even op een andere manier verder. Mijn initieel idee om vandaag iets te schrijven dat een jaar terug dateert is daarnet dus verzet naar een andere keer, zomaar vanzelf.
Een slaatje met pasta was ik aan het maken (so sorry not sorry Pascale 😉 ) toen ik plots tegen mezelf begon te praten in gedachten. Al wat ik nu neerschrijf is al eens mijn hoofd doorgevlogen, raar heb dat vroeger nooit ervaren. Zou kunnen omdat ik niet echt goed was in luisteren, niet naar mezelf en ook niet naar anderen. Wel even, om dan met een oplossing te komen voor een probleem dat zich stelt. Ik kan er niet aan doen, mijn hersenen gaan meteen in de oplossingsgerichte modus staan. Ik werk eraan, probeer vaker stil te zijn (wie mij kent barst nu in lachen uit, wegens ongeloofwaardig). Al klopt het wel, ik kan ook enorm genieten van alleen te zijn. Waar sommigen dan een onaangenaam gevoel krijgen, vind ik het fijn dichter bij mezelf te staan in momenten van stilte en alleen zijn. Daardoor gaat het naar mezelf luisteren steeds beter, vooral sinds ik Yoga en meditatie oefeningen doe.
“Als ik in het veld van alle mogelijkheden stap, zal ik al het plezier, het avontuur, de magie en het mysterie van het leven leren kennen”
Uit de zeven spirituele wetten van succes – Deepak Chopra
Tijdens het luisteren naar mezelf, bedacht ik mij plots dat ik goed ben in terug naar start gaan. Eeuwige positivo, met een dipje hier en daar, maar nooit lang. Gun mezelf even cry-time en dan in actie “wat kan ik doen om hier anders, beter mee om te gaan”. Doorheen mijn blogberichten gaan jullie dat ontdekken, quitting is never an option. Bij elke terugslag, groot of klein, alle moed verzamelen en hup..terug naar start! Maar is dat wel altijd de juiste instelling, is stilstaan soms niet beter? Even rondkijken om te zien of er geen andere start in de buurt is waar je op kan vertrekken?
Wat ik me daarnet plots realiseerde is dat ik de voorbije tijd vaak terug naar dezelfde start ben gegaan. Al mijn energie gaat in het terug naar start gaan, maar geen enkele keer heb ik er bewust bij stilgestaan of ik wel op het juiste spelbord stond. Kleine aanpassingen, dat wel, steeds bijsturen en leren van vorige ervaringen, uiteraard. Maar echt fundamenteel een andere start opzoeken? Zo voelde het niet. Tot daarnet, tijdens het maken van mijn slaatje kreeg ik het gevoel dat ik op het juiste pad zit (of het universum wil me laten weten gezonder te eten, dat zou ook kunnen..). Het voelt als een echte nieuwe start, met wie weet geweldige avonturen en mooie uitkomsten, ik kijk er naar uit! Terug naar start? With pleasure! ❤
Terugnaarstart 
Plaats een reactie