Yoga, meditatie,..je kan er niet omheen de laatste jaren. Meer en meer mensen lijken hun weg naar een andere manier van leven te vinden. Waar ik vroeger dacht dat Yoga en mediteren voor ietwat zweverige types was, denk ik daar inmiddels helemaal anders over. Al heeft yoga zijn best moeten doen, als ik er op terugkijk ben ik meerdere malen met yoga in contact gekomen voor ik er echt zelf thuis aan ben begonnen.
De eerste keer yoga was in het fitnesscentrum, met een goeie vriendin had ik het idee om een avond in de week te gaan dansen. Niet onlogisch gezien ons verleden van samen jarenlang jazz-dans te beoefenen. Zo gezegd zo gedaan, wij 200% rationele vrouwen, gingen naar de les. En daar bleek er plots ook yoga tussen te zitten. Misschien was het de setting, de moment in mijn leven of de lerares, het was niet echt een succes. Hi-la-risch gewoon! Als het doel was, ontspannen, is dat zeker gelukt. We kwamen niet meer bij van het lachen en na de les werd yoga in mijn hoofd gepareerd als een geiten-wollen-sokken hobby.
Daarna is yoga meer en op regelmatiger basis teruggekomen: er was daar plots een lessenreeks ‘yoga-op-het-werk’ , ik won uit het niets zowaar een yoga-detox reis (waar ik, samen met mijn beste vriendin, de meest geweldige friends for life heb ontmoet!), mijn osteopaat vond dat ik na jaren “kraken” eens yoga moest proberen en mijn arts zei me na 3 maand rug-en nekschool dat ik yoga zou moeten beoefenen. Die laatste is trouwens een knappe dokter, uiterst betrouwbaar dus 😉
Nog wat lessenreeksen yoga en een yoga vakantie later zit ik dus nu op een punt dat ik regelmatig yoga doe thuis, matje uitrollen en gewoon doen wat ik denk dat juist is. Naar mijn gevoel is het belangrijk om je gevoel te volgen, niet alle dagen zijn dezelfde, niet alle yoga teachers zijn dezelfde. Waar ik er eens eentje had die heerlijk down to earth was, ben ik me bij eentje die wel heel goed geschoold was, vreselijk beginnen ergeren op het einde van de les. ‘Voel je voet, voel je onderbeen,..’ prima, maar zij somde alles op, van teenkootje tot knieschijf. Op een gegeven moment dacht ik, hoeveel onderdelen heeft een mens om op te sommen!
“Make your own rules and break your own rules. Leave other people’s rules for them, except for traffic lights, you’ll want to follow those.” Tara Stiles
Uiteindelijk is het wel goedgekomen, want ook dat heeft yoga me geleerd. Ik hoef niet overal een mening over te hebben, dat probeer ik nu ook vaak uit. Als ik in de kritische modus ga, roep ik mezelf soms een halt toe. Dan zeg ik luidop “ik heb hier geen mening over” en wonder boven wonder, zelfs bij pijn schijnt het te werken. Niet altijd, het is geen wondermiddel. Al moet gezegd dat mijn nek en rugpijn al een tijdje achterwege zijn. En als de ze kop opsteken ga ik eerst oefeningen doen voor ik naar de dokter, osteopaat of spier-ontspanners grijp.
Dus lieve mensen, kom eens uit je comfortzone. Ga eens een gratis yoga les volgen, of dans in de regen, zing uit volle borst of ga wat liggen op de mat (zelfs dat is een yoga pose). Neem een klein stapje en vooral luister naar jezelf, niets moet alles kan. Volg je eigen lichaam en hecht er niet te veel belang aan als iets niet lukt. Blijf dicht bij jezelf staan, zo ontdek je met de tijd wat werkt en wat niet. Good luck! Ik ga straks even plat op de grond liggen, Savasana, yoga pose is yoga pose..
Terugnaarstart 
Plaats een reactie